ﺁﻗﺎ ﻣﻨﻢ ! ﮔﺪﺍﻱِ ﻗﺪﻳﻤﻲِ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻡ
ﻋﻤﺮﻳﺴﺖ ﮔِﺮﺩِ ﻛﺮﺏ ﻭ ﺑﻼﻳﺖ ﻛﺒﻮﺗﺮﻡ
ﺧﻮﺑﻢ ﺷﻨﺎﺧﺘﻴﺪ ﻣﻨﻢ ﺑﻲ ﺣﻴﺎ ﮔﺪﺍ
ﺭﺯﻕ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺑﺮ ﺑﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻡ
ﻣﻦ ﺁﺑﺮﻭﻱ ﻧﺎﻡ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﻭﻟﻲ
ﮔﻮﻳﻨﺪ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻮﻛﺮﻡ
ﺍﻱ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺻﺪﺍﻱ ﺩﻝِ ﺯﺍﺭ ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻠﻖ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻲ ﻭﻓﺎﺗﺮﻡ
ﻣﻦ ﻫﺠﺮ ﻳﺎﺭ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻁِ ﻋﺎﺷﻘﻲ ﻧَﺒُﻮَﺩ ﺧﺎﻙ ﺑﺮ ﺳﺮﻡ
ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ ﻋﺎﺷﻘﻲ ﻛﻪ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺳﺖ ﻛﺮﺑﻼ
ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ ﺗﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﺮﺩﻩ ﺳﺖ ﺩﺭ ﺣﺮﻡ
ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ ﺍﺫﻥ ﻭﺻﺎﻟﻢ ﻧﻤﻲ ﺩﻫﻴﺪ
ﺍﻣﺎ ﺩﮔﺮ ﻛﺠﺎ ﺩﻝ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﻡ
ﺁﻗﺎ ﻣﺮﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻨﻴﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ ﻏﻀﺐ
ﺩﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮ ﺳﺮﻡ
ﮔﺮ ﻳﻚ ﻧﻔﺲ ﺯﻋﻤﺮ ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻧﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﺍﺯ ﺁﻩِ ﺁﺧﺮﻡ...