
اینک خداوند، سرنوشت زمین را به تو سپرده است.
شایسته ایستاده ای و چراغ های راه، در سرانگشتان اشارتت روشن شده است.
شایسته ایستاده ای و خورشید، بر پلک های آفتابی ات سجده برده است.
شایسته ایستاده ای و این آغاز روزهای انتظار است.
شایسته ایستاده ای و بر شانه های استوارت، بهار بوسه داده است؛ حضور روشنت امید این روزهاست.
شایسته ایستاده ای و اشتیاق امدنت، فرودست ها را به فرادست برده است.
زمین در پوست خود نمی گنجد و چراغ های هدایت، در دست های مهربانت روشن شده است.
اولین روز امامتت، اولین روزی است که جهان، با شوق در جذبه نورت سرشکر برآسمان سائیده است.
امروز اولین روزی است که خداوند سرنوشت زمین را به تو سپرده است.